Søndagstanker

 

Prekentekst 12.03.17
2. søndag i fastetiden

21 Så dro Jesus derfra og tok veien til områdene omkring Tyros og Sidon. 22 En kanaaneisk kvinne fra disse traktene kom og ropte: «Herre, du Davids sønn, ha barmhjertighet med meg! Datteren min blir hardt plaget av en ond ånd.» 23 Men han svarte henne ikke et ord. Disiplene kom da og ba ham: «Bli ferdig med henne, hun roper etter oss.» 24 Men han svarte: «Jeg er ikke sendt til andre enn de bortkomne sauene i Israels hus.» 25 Da kom hun og kastet seg ned for ham og sa: «Herre, hjelp meg!» 26 Han svarte: «Det er ikke rett å ta brødet fra barna og gi det til hundene.» 27 «Det er sant, Herre», sa kvinnen, «men hundene spiser jo smulene som faller fra bordet hos eierne deres.» 28 Da sa Jesus til henne: «Kvinne, din tro er stor. Det skal bli som du vil.» Og datteren ble frisk fra samme stund.

24 Jakob var alene tilbake. Og en mann kjempet med ham helt til det grydde av dag. 25 Da mannen så at han ikke kunne vinne over ham, ga han Jakob et slag over hofteskålen, så hoften gikk ut av ledd mens de kjempet. 26 Og han sa: «Slipp meg, for morgenen gryr!» Men Jakob svarte: «Jeg slipper deg ikke uten at du velsigner meg.» 27 «Hva heter du?» spurte mannen. «Jakob», svarte han. 28 Da sa mannen: «Du skal ikke lenger hete Jakob. Israel skal være navnet ditt, for du har kjempet med Gud og mennesker og vunnet.» 29 Da ba Jakob: «Si meg navnet ditt!» Han svarte: «Hvorfor spør du om navnet mitt?» Og han velsignet ham der.
    30 Jakob kalte stedet Peniel. «For jeg har sett Gud ansikt til ansikt og enda berget livet.»

2 Se det bare som en glede, søsken, når dere møter alle slags prøvelser. 3 For dere vet at når troen blir prøvet, skaper det utholdenhet. 4 Men utholdenheten må føre til fullkommen gjerning, så dere kan være fullkomne og hele, uten noen mangel.
    5 Om noen blant dere mangler visdom, skal han be til Gud, som villig og uten å bebreide gir til alle, og han skal få. 6 Men han må be i tro, uten å tvile. For den som tviler, ligner en bølge på havet som drives og kastes hit og dit av vinden. 7 Ikke må et slikt menneske vente å få noe av Herren, 8 splittet som han er, og ustø i all sin ferd.
   

21 Så fór Jesus derifrå og tok vegen til landet kring Tyros og Sidon. 22 Då kom det ei kanaaneisk kvinne frå dette området og ropa: «Herre, du Davids son, miskunna deg over meg! Dotter mi er ille plaga av ei vond ånd.» 23 Men han svara henne ikkje eit ord. Då gjekk læresveinane fram og bad han: «Bli ferdig med henne; ho går og ropar etter oss.» 24 Men han svara: «Eg er ikkje send til andre enn dei bortkomne sauene i Israels hus.» 25 Då kom ho og fall ned for han og sa: «Herre, hjelp meg!» 26 Han svara: «Det er ikkje rett å ta brødet frå borna og kasta det til hundane.» 27 «Det er sant, Herre», sa kvinna, «men hundane et då dei smulane som fell frå bordet til eigarane deira.» 28 Då sa Jesus til henne: «Stor er trua di, kvinne. Det skal gå som du vil.» Og dottera vart frisk frå same stunda.

24 Jakob var åleine att. Og ein mann kjempa med han heilt til dagen grydde. 25 Då mannen såg at han ikkje kunne vinna over han, gav han Jakob eit slag over hofteskåla, så hofta gjekk ut av ledd medan dei kjempa. 26 Og han sa: «Slepp meg, for morgonen gryr!» Men Jakob svara: «Eg slepper deg ikkje utan at du velsignar meg.» 27 «Kva heiter du?» spurde mannen. «Jakob», svara han. 28 Då sa mannen: «Du skal ikkje lenger heita Jakob. Israel skal vera namnet ditt, for du har kjempa med Gud og menneske og vunne.» 29 Då bad Jakob: «Sei meg namnet ditt!» Han svara: «Kvifor spør du etter namnet mitt?» Og han velsigna han der.
    30 Jakob kalla staden Peniel. «For eg har sett Gud andlet til andlet og endå berga livet.»

2 Hald det berre for ei glede, sysken, når de møter alle slags prøvingar; 3 for de veit at når trua blir prøvd, lærer de tolmod. 4 Men tolmodet må visa seg i fullkomen gjerning, så de kan vera fullkomne og heile, utan nokon mangel.
    5 Men om nokon av dykk manglar visdom, skal han be til Gud, som villig og utan å klandra gjev til alle, og han skal få. 6 Men han må be i tru, utan å tvila. For den som tvilar, liknar ei bølgje på havet som blir driven omkring og kasta hit og dit av vinden. 7 Ikkje må eit slikt menneske venta å få noko av Herren, 8 tvihuga som det er og ustøtt i all si ferd.
   

21 Jesus vulggii doppe Tyrosa ja Sidona guovlluide. 22 Muhtun kanaanlaš nisu gii lei dain guovlluin eret, bođii su ovddal ja čuorvvui: «Hearrá, Dávveda bárdni, árpmit mu! Bahá vuoigŋa givssida mu nieidda garrasit.» 23 Muhto ii son vástidan nissonii sáni ge. Máhttájeaddjit jorggihedje sutnje ja dáhtto: «Daga juoidá; son boahtá čuorvvu min maŋis!» 24 Muhto Jesus vástidii sidjiide: «In mun leat vuolggahuvvon earáid go Israela álbmoga láhppon sávzzaid várás.» 25 De nisu bođii ja luoitádii Jesusa ovdii ja dajai: «Hearrá, veahket mu!» 26 Jesus vástidii sutnje: «Ii leat riekta váldit láibbi mánáin ja bálkestit dan beatnagiidda.» 27 Nisu vástidii: «Hearrá, dat lea duohta, muhto beatnagaččat han besset borrat daid moaluid mat gahččet isidiiddiset beavddis.» 28 De Jesus celkkii sutnje: «Nisu, du osku lea stuoris. Šaddos nugo don dáhtut.» Ja nieida dearvvašmuvai seammá bottus.
   

24 Nu Jakob bázii okto. De bođii olmmái ja fággádalai suinna, dassážii go iđedisguovssu badjánii. 25 Go olmmái oinnii ahte ii son bihtán sus, de son časkkii su čoarbbeallađđasii, nu ahte Jakoba čoarbbeallađas eaškálii fággádaladettiin. 26 Ja olmmái dajai: «Luoitte mu, dasgo iđedisguovssu badjána.» Muhto Jakob vástidii: «In mun luoitte, muđui go buressivdnidat mu.» 27 Olmmái jearai sus: «Mii lea du namma?» Son vástidii: «Jakob.» 28 Dalle olmmái dajai: «Dás maŋás don it galgga šat gohčoduvvot Jakobin, muhto Israelin, dasgo don leat fággádallan Ipmiliin ja olbmuiguin ja leat bihtán.» 29 Jakob dajai: «Muital munnje namat!» Olmmái vástidii: «Manne don mu nama jearat?» Ja son buressivdnidii doppe Jakoba. 30 Jakob gohčui dan báikki Penuelin. Son dajai: «Mun lean oaidnán Ipmila muođus muhtui ja dattetge bisson heakkas.»

2 Oskuguimmiidan, atnet dan aivve illun go šaddabehtet juohke lágán geahččalusaide. 3 Dasgo dii diehtibehtet ahte go osku geahččaluvvo, de dat duddjo gierdavašvuođa. 4 Muhto šaddadehkos gierdavašvuohta ollislaš dagu, vai dii livččiidet ollásat ja ollislaččat ii ge dis váilloše mihkkege.
    5 Muhto jos ovttasge dis váilloš viisodat, de átnos dan Ipmilis guhte addá buohkaide mielastis ja soaimmakeahttá. 6 Muhto bivdos son oskkus, almmá eahpádusa haga. Dasgo dat guhte eahpida, lea dego meara bárru, man biegga lihkaha ja doalvu. 7 Dakkár olmmoš ii sáhte vuordit oažžut maidege Hearrás, 8 go son lea nu guovttemielat ja stáđismeahttun vádjoleamistis.
   

Stå på!

Jesus befinner seg "på veien til Tyros og Sidon", helt ute ved den fønikiske kysten. Her hører han ropene fra en kananeisk kvinne "fra disse traktene", som raskt gir seg til å rope etter Jesus. "Herre, du Davids sønn! Ha barmhjertighet med meg", roper kvinnen, og forteller om sin lidende datter.

Men Jesus forholder seg taus. Og når hans egne disipler spør, så svarer han tilsynelatende at "hun får klare seg selv". Slik mange også i vår tid oppfatter Gud - om han nå finnes - som uendelig fjern og lite aktuell. Han leverer ikke!

Det kan virke vanskelig å forstå hvorfor det er slik: At Gud virker så langt borte, at Jesus nesten virker motvillig og lar andre få klare seg selv.

Men er det egentlige det han gjør? Er det ikke riktigere å tro at Jesus vil ha "tro tjenere" - altså at deres tro er knyttet til Gud og ikke mer eller mindre tilfeldige "undergjerninger", som mange kunne gjøre? Samaritanske og kananeiske kvinner har det til felles med vår tids innvandrere og flyktninger at de må kjempe med kloke midler som et akseptert medlem av vårt samfunn. Da hører vi at Herren ikke har tenkt å skape motsetninger mellom oss fra starten, men at han må hjelpe oss til å se sammenhengene og fremtiden.

Derfor kan Jesus si: "Kvinne, din tro er stor. Det skal bli som du vil." Eller: Stå på!

Skrevet av

Harald Daasvand

Nettprest  

06.03.17
En kommentar
  • BJØRN SAVNER TOMASKIRKEN OH TENN ET LYS
    12.03.2017 09:31:18

Skriv en kommentar

Vi har hatt litt problemer med useriøse kommentarer og spam i det siste. Vi ber deg derfor skrive inn svaret på regnestykket under for å legge inn en kommentar.

Arkiv

Abonner på Søndagstanker

Møt nettprestene Roger Brevik er opptatt Roger Brevik er pålogget Møt nettprestene Asle Tveit er opptatt Asle Tveit er pålogget Møt nettprestene Eli Kristin Flåten er opptatt Eli Kristin Flåten er pålogget Møt nettprestene Inger Bækken er opptatt Inger Bækken er pålogget Møt nettprestene Marie Skarrebo Holmen er opptatt Marie Skarrebo Holmen er pålogget Møt nettprestene Janne Sukka er opptatt Janne Sukka er pålogget Møt nettprestene Britt Aanes Ekhougen er opptatt Britt Aanes Ekhougen er pålogget Møt nettprestene Lena Rebekka Risnes er opptatt Lena Rebekka Risnes er pålogget Møt nettprestene Ingunn Grytnes Kristensen er opptatt Ingunn Grytnes Kristensen er pålogget Møt nettprestene Ingrid Nyhus er opptatt Ingrid Nyhus er pålogget Møt nettprestene Liv Arnhild Romsaas er opptatt Liv Arnhild Romsaas er pålogget Møt nettprestene Pernille Astrup er opptatt Pernille Astrup er pålogget Møt nettprestene Karoline Astrup er opptatt Karoline Astrup er pålogget Møt nettprestene Harald Daasvand er opptatt Harald Daasvand er pålogget Møt nettprestene Maria Paulsen Skjerdingstad er opptatt Maria Paulsen Skjerdingstad er pålogget Møt nettprestene Knut Nåtedal er opptatt Knut Nåtedal er pålogget